اقتصاد دیجیتال و مصائب آقای رییس جمهور

واقعا اینکه رییس جمهور کشور ما در سال 2017 باید از ضرورت وجود اینترنت و گسترش پهنای باند در کشور دفاع کند آیا مایه خوشحالی است یا چیز دیگر؟ نیمه خالی لیوان میگوید که نه خیر مایه سرافکندگی و خسران است. نیمه پر اما میگوید به این فکر کن که میشد کسی دیگر رییس جمهور باشد و کلا کرکره موضوع را پایین بکشد.

در میان همه بازیهای سیاسی رایج در کشور و خصوصا موسم کنونی که به انتخابات نزدیک میشویم، میتوان حدس زد که این حرف رییس جمهور که اینترنت برای مردم نان و آب میشود دستمایه چه استفاده های تبلیغاتی خواهد شد. لینک مشتی از خروارها نعل وارونه که کوبیده اند و خواهند کوبید.

یکی از سختیهای شغل ریاست جمهوری هم لابد این است که چگونه باید به زبانی همه فهم برای مردم حرف زد. به چه زبانی باید گفت که ارتباطات که نباشد جریان آزاد اطلاعات شکل نمیگیرد و در غیاب گردش آزاد اطلاعات توسعه شکل نمیگیرد؟

چگونه باید به مردم بفهمانیم که بدون اینترنت آمارگیری صحیحی وجود ندارد. آمار که نباشد، هیچ کار سیستماتیک و دقیقی هم نمیشود کرد.

چگونه باید به کشاورز ساده دل حالی کنیم که توسعه تجارت امروز بر بستر تجارت الکترونیک میسر است! چگونه باید مردم بدانند که یکپارچه سازی سیستم بانکی، بیمه و مالیات از ضروریات اصلاحات اقتصادی است و این میسر نیست مگر بر بستر قوی ارتباطی؟

خوشبختانه من رییس جمهور نیستم ولی اگر بودم، شاید باید میگفتم که ای مردم، راه زمینی به عنوان قدیمی ترین ابزار ارتباط در جهان مطرح بوده است و در عصر دیجیتال وصل نبودن به شبکه جهانی مثل این است که هیچ راهی برای روستای شما وجود نداشته باشد. آیا میخواهید در تنهایی خود از فقر و بیماری بمیرید و من باید برایتان غسالخانه بسازم و یا ترجیح میدهید که مهمترین ابزار توسعه و تجارت و رفاه را برایتان فراهم کنم؟

ابعاد اقتصاد دیجیتال در دنیا

برای درک ابعاد اقتصاد دیجیتال امروز دنیا، بد نیست بدانیم که کل اقتصاد دیجیتال امروز دنیا اگر منحصر به یک کشور بود، آن کشور، بعد از آمریکا، چین، ژاپن و هند به تنهایی میتوانست پنجمین اقتصاد بزرگ جهان باشد.

ارزش اقتصاد دیجیتال در بیست اقتصاد بزرگ جهان G20 به بیش از 4200 میلیارد دلار میرسد و تا 5 درصد از تولید ناخالص ملی این کشورها را میسازد.

اقتصاد دیجیتال

۳ comments on “اقتصاد دیجیتال و مصائب آقای رییس جمهور

  1. جناب تقوی، قبلاً در مورد گسترش تکنولوژی اینترنت و تاثیر آن بر مناطق کمتر برخوردار کشور مطلبی در وبلاگم نوشتم که با اجازه شما و خوانندگان بخشی از آن را دوباره تکرار می کنم:
    “آقای نخجوانی مدیرعامل شاتل در یک برنامه تلویزیونی اشاره کردند: ترافیک مصرفی در استان‌های جنوبی کشور دوبرابر بیشتر از میانگین است. دلیل آن هم نبود یا کمبود امکانات تفریحی و سرگرمی در آن مناطق است که مردم مجبور هستند به محتوی دیجیتال پناه ببرند.”
    اگر Query “خرید اینترنتی” را در گوگل ترند جستجو کنید پی می برید بیشترین اقبال از کسب و کارهای آنلاین توسط استان‌های کمتر برخوردار و دوردست کشور انجام می‌شود. تصویر زیر حجم جستجوی را نشان می‌دهد:
    http://images.persianblog.ir/943834_xi38sWnx.jpg
    آیا دوستانی که مخالف گسترش زیرساختهای ارتباطی هستند در مناطق محروم زندگی می کنند؟

  2. در فرهنگ ایرانی از دیر باز (نمونه های آن را در کتب تاریخی به کرات خوانده اید) منافع فردی به منافع جمعی و ملی ارجحیت داشته است. با این روند هیچگاه گفتمانی موثر بین حاکمان و مردمان شکل نخواهد گرفت.

  3. توسعه یک مملکت برپایه استفاده صحیح، بجا، از فناوری اطلاعات است. آموزش و فرهنگ استفاده از این فناوری ها به نظر من از خود فناوری مهمتر هستند. ای کاش قبل از ورود این فناوری ها به کشور فرهنگ توسعه آن رواج پیدا میکرد تا اینکه درگیر یکسری لوپ های بی فایده نشویم و بتوانیم برای رشد از آنها استفاده کنیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *