Tag: خیام

خیام و گل لاله و بهشتی به نام پارک کوکنهوف

در تعطیلات نوروزی فرصتی دست داد تا مهمان پارک زیبای Keukenhof در کشور شگفت انگیز هلند باشم. علیرغم اینکه خیلی اهل عکس گرفتن در مواقع اینچنینی نیستم دریغم آمد که از اینهمه زیبایی تنهایی لذت ببرم و در نتیجه از حاصل عکاسیهای کج و کوله ام این کلیپ را درست کردم.

برای دیدن نمونه ایرانی باغ لاله ها میتوانید به باغ ایرانی واقع در ده ونک و یا خیابان زرافشان تهران واقع در شهرک غرب بروید و صد البته که عمر لاله هم مثل طول زندگی کوتاه است.

به قول خیام عزیز:

چون ابر به نوروز رخ لاله بشست

برخیز و به جام باده کن عزم درست

کاین سبزه که امروز تماشاگه توست

فردا همه از خاک تو برخواهد رست.

جشنواره گل لاله و چند نکته

اینجا نوشته بودم که یک آقای محترمی هر سال خیابان زرافشان تهران را به هنگامه ای از زیبایی بی بدیل گلهای لاله تبدیل میکنند.

امسال نیز ظاهرا قرار است همین جشنواره زیبایی به پا شود و البته ظاهرا مساحت بیشتری از کنارگذر خیابان را به این کار اختصاص خواهند داد. مسلما اینکه ایشان با هزینه و همت شخصی چنین هدیه زیبایی به شهر ما میدهند جای ستایش دارد، اما آدمیزاد که احتمالا ما باشیم مریضی غر زدن و فضولی دارد و ترک عادت هم لابد موجبات مرض است.

من اما در گذر هر روزه ام از این خیابان، متوجه شدم که دو سه نفر دائما در کنار محوطه ای که زیر کشت پیاز  گلها است، قراول میروند! هر ساعت روز و هر ساعت شب! عاقبت کنجکاوی قافیه را بر من تنگ کرد و از یکی از آنها پرسیدم که شبانه روز آنجا چه میکنند؟ داستان این است که این آقایی که در تصویر میبینید و دو نفر دیگر توسط همان آقای محترم برای جلوگیری از سرقت پیاز گلها آنجا به نگهبانی مشغولند!

اینجا چند نکته باریک وجود دارد که شاید بد نباشد گفته شود.

اینکه مردم جامعه ما به پیاز گل لاله کاشته شده رحم نمیکنند نشانه چیست؟

اینکه که یک نفر حاضر شده در سرمای زمستان بدون هیچ امکاناتی (واقعا هیچ امکاناتی) وسط خیابان نگهبانی بدهد نشانه چه وضعیتی در اشتغال کشور است؟

اینکه آقای دکتر عزیز ما چاره ای جز اینکار نداشته اند قابل درک است، اما وجود امکان استخدام کردن آدمها برای کار در شرایط غیر انسانی (ولو اینکه داوطلب داشته باشد) در مورد قانون کار و نظام حمایت اجتماعی کشور ما چه میگوید؟

درخت زندگی و سایه تحول دیجیتال

معمول است که وقتی کسی در کاری نیمچه تبحری دارد، هر بحثی با او بکنید نهایتا طرف بحث را به همان حوزه مورد نظر خودش سوق میدهد.

مثلا اگر طرف آرایشگر است و بحثی در زمینه دلیل زشت و بد رنگ شدن سیب زمینیهای این روزگار با او مطرح کنید، ظرف یک دقیقه به جایی میرسید که میبینید دارید در مورد نحوه کوتاه کردن موی آدمها پند و اندرز میشنوید.

حکایت ما و تحول دیجیتال هم به نوعی به همین وضعیت خنده دار دچار شده است. راستش این است که من عاشق حضرت خیام هستم و عصر جمعه ای داشتم با جناب ایشان سر و کله ای میزدم که رسیدم به این رباعی:

چون مرده شوم خاک مرا گم سازید                            احوال مرا عبرت مردم سازید

خاک تن من به باده آغشته کنید                                از کالبدم خشت سر خم سازید

درخت زندگی و تحول دیجیتال

به این فکر رفتم که این رند ریاضی دان و همه کاره، فکر دوره و زمانه ما را نکرده است که خبری از میخانه و خشت سر خم نیست و لاجرم ما باید به همین قبرستانهای معمول بسنده کنیم که یاد ویدیویی افتادم که اخیرا دیده بودم. دو برادر اسپانیایی به نامهای Gerard and Roger Moliné استارت آپی را به نام BIOS URN بنیان گذاشته‌اند که تحول شگفت انگیزی در حوزه کفن و دفن و قبرستان به بار خواهد آورد.

این دو برادر با استفاده از یک فناوری پیشرفته که در ویدئو زیر شرح داده شده جسد انسان را ظرف دو سوت به خاک تبدیل میکنند و سپس با استفاده از یک کیت باغبانی ساده ترتیبی میدهند که آن خاکستر بستر رشد درختی زیبا بشود. کیت را هم آنلاین دم منزل تحویل شما میدهند.

کافیست عملیات کاشت را مطابق دستورالعمل انجام دهید و چند هفته ای منتظر بمانید. گیاهی که خودتان قبلا انتخاب کرده اید از خاک عزیز از دست رفته سر برخواهد آورد.

برای نگهداری آن گیاه عزیز هم یک سنسور پیشرفته طراحی کرده اند که توسط یک اپلیکیشن به صورت آنلاین به شما میگوید که گیاه مورد نظر حالش چطور است و به چه چیزهایی نیاز دارد.

اینطوری، نه زمین برای دفن اموات اشغال میشود، نه اکوسیستم درگیر میشود و نه اینکه شما برای یادآوری عزیز درگذشته باید تا قبرستان بروید. تازه یک گیاه زیبا هم کنار خود دارید که میتوانید با او کلی حال کنید.

شعار این شرکت این است:

مرگ چیزی جز یک کلمه ساخته ذهن بشر نیست. چیزی که حقیقت دارد زندگی است.

داشتم با خودم فکر میکردم که وصیتی که اینجا کرده بودم را اندکی تغییر بدهم و استفاده از این ایده را در تبدیل خودم به یک گیاه به ورثه وصیت کنم!